Po sobotniej mozaice po raz kolejny mamy zaszczyt zaprezentować galerię naszych artystów.
Co to jest Etnografika? To nasz nowy projekt edukacyjny, do którego chcielibyśmy przekonać jak najwięcej osób. A powodów do lubienia jest wiele:)
Od kilku lat staramy się unowocześnić system edukacyjny w Muzeum Górnośląskim w Bytomiu w taki sposób, aby dzieci i młodzież chętnie korzystali z naszych zajęć i co najważniejsze, aby wynosili z nich maksymalnie dużo wiedzy, która podana zostanie w atrakcyjnej i zróżnicowanej formie. Czasy, w których muzeum wymagało od ucznia biernego uczestnictwa i chłonięcia mądrych, nudnych, suchych faktów, nie daj Boże w muzealnych kapciach (!), dawno odeszły do lamusa. Nowoczesny system zajęć udało nam się wprowadzić na lekcjach związanych ze sztuką (opis części zajęć znajdziecie w poście wrześniowym Pytacie o przedszkolaków cz. I). W ubiegłym roku z ogólnej ilości 320 lekcji muzealnych 112 dotyczyło sztuki, a 63 tematów przyrodniczych. O ile nikogo zajmującego się edukacją w muzeach wielodziałowych nie dziwi fakt, że przyroda cieszy się dużym zainteresowaniem odbiorców, o tyle tak dobry wynik na sztuce (większy niż na przyrodzie, która powszechnie uznawana jest za samograj) budzi zaskoczenie. Wyniki świadczą o tym, że można zachęcić szkoły i uczniów (w tym również przedszkolaków) do zainteresowania każdym tematem - ważna jest jednak forma. Dajmy im radość tworzenia, pokażmy do czego służy ta wiedza i używajmy nowych rozwiązań technologicznych!
Zachęceni tymi sukcesami, chcieliśmy "rozprawić się" z tematami związanymi z kulturą ludową. W jaki sposób prowadzić zajęcia, co wykorzystać w edukacji regionalnej, na jakie zagadnienia położyć nacisk, aby przybliżyć młodym odbiorcom naszą tradycję ludową? I co zrobić, aby stała się ona dla nich źródłem inspiracji i samodzielnych poszukiwań. Jak mówić o kulturze naszych przodków i odkrywać nasze korzenie wraz z ludźmi wyrastającymi w czasach kultury globalnej? Myślimy o tym ...... i znajdziemy rozwiązanie. Nie będzie łatwo, ale już w czerwcu będziemy mieli nowe rozwiązanie. Do tej pory wraz z grupami małych odkrywców: dziećmi z naszego partnerskiego przedszkola TIKA w Bytomiu oraz z młodzieżą z Gimnazjum nr 9, Gimnazjum nr 1, ze Specjalnego Ośrodka Wychowawczego będziemy testować nowe rozwiązania. Zaproponowaliśmy im profesjonalne badania terenowe jako punkt wyjścia, udział w filmach aktorsko - animowanych i wspólne pisanie bloga "z podróży do naszych korzeni". To młodzież pomoże nam stworzyć interesujące, edukacyjne i nowoczesne gry, filmy, karty pracy, z których korzystać w przyszłości będą wszyscy! 
W naszej pracy wspiera nas Akademia Orange, która po raz trzeci finansuje nasze ekspedycje naukowe. Już wiemy, że zadanie nie jest proste, ale nie poddamy się. Za kilka miesięcy będzie nowy program na wystawie etnograficznej a nasi podopieczni przeżyją wspaniałą przygodę. Efekty zaprezentujemy Wam 31 maja. Trzymajcie za nas kciuki! Relacje z badań i warsztatów już niebawem.
Cieszymy się, że jesteście z nami i wspieracie nas w tych pierwszych - trudnych (bo nowych) miesiącach naszego blogowania. Dziękujemy serdecznie za zdjęcia prac wykonanych przez Was na naszych zajęciach lub inspirowanych warsztatami. Chcemy się nimi chwalić, bo jest czym. Ta cudna, filcowana bombka to dzieło Pani Kasi. Miło ją zobaczyć na właściwym miejscu:) Pani Kasia i jej syn Kuba są również autorami pudełeczek zdobionych technika decoupage na zajęciach w grudniu. Trudno uwierzyć, że to pierwsze kroki w nowej technice:) Ale właśnie o to nam chodzi! W każdym z nas drzemie artysta, niezależnie od wieku, zainteresowań, praktyki, a tworzenie to wspaniała zabawa i relaks. Autorom gratulujemy i prosimy o jeszcze.
I dalej do dzieła...
Wszyscy, którzy byli u nas 8 grudnia na warsztatach pięknych przedmiotów, doskonale znają już odpowiedź na to pytanie dzięki warsztatom prowadzonym przez Pana Wojtka Szczęśniaka. Zanim jednak ją poznali, wysłuchali bardzo ciekawego i pouczającego wykładu Pani Agnieszki z Działu Sztuki, na temat techniki, która nazywa się decoupage. Teraz już wszyscy wiemy, że swoje triumfy święciła na przełomie XVIII i XIX wieku (a następnie przez cały wiek XIX), odpowiadając na potrzeby całych rzesz mieszczan, których nie do końca było stać na kupno drogich, chińskich, lakierowanych mebli lub wynajęcie malarza, który by im na mebelku jakieś Śniadanie wioślarzy (albo coś w tym stylu) namalował. Wobec tego typu trudności, trzeba było sobie radzić inaczej. Jacyś sprytni ludzie wymyślili więc, że zamiast płacić krocie za chińskie oryginały (co dla nas dziś brzmi dziwnie) , można sobie na mebelku nakleić gotowy obrazek, a następnie zamalować go niezliczoną ilością warstw lakieru tak, żeby wtopił się w niego całkowicie. Kobiety do tego stopnia zafascynowały się tą techniką , że w pewnym momencie trochę przesadziły... zamiast kopii obrazów i obrazków zaczęły wycinać i przyklejać na meblach oryginały!
Na naszych zajęciach nie daliśmy się ponieść fantazji, obrazy zgromadzone w naszej Galerii Malarstwa Polskiego są nietknięte i bezpieczne. Ograniczyliśmy się do mniejszych powierzchni, ciężko pracowaliśmy pokrywając nasze pudełeczka najpierw farbą bazową, potem akrylową, staczając bitwy o dostęp do suszarki, wycinając z papieru wzory, naklejając je na gotowe pudełeczka i na końcu pokrywając to wszystko kolejnymi warstwami lakieru. Drugą warstwę stanowił lakier pękający, dzięki czemu udało nam się uzyskać takie fajne efekty. Po pokryciu pudełeczek lakierami, czekała nas już tylko ostatnia batalia o suszarkę i pokrycie całości brokatem, który grzecznie osadzał się w pęknięciach. Niestety podczas zajęć, nasz wszędobylski aparat odmówił współpracy, kategorycznie żądając, żeby go nakarmić, dlatego mamy jedynie zdjęcia naszych prywatnych dzieł. 
1 grudnia, jak w każdą pierwszą sobotę miesiąca odbyły się u nas zajęcia z mozaikowania. Z uwagi na okoliczności przyrody i zbliżające się święta, tematyka była głównie świąteczno-bombkowo-choinkowa, ale nie tylko. Możliwości są przecież niezliczone!
Najważniejsze to mieć pomysł i wstępną wizję swojego dzieła. Później trzeba oczywiście znaleźć odpowiednie kawałki płytek, co nie jest zadaniem łatwym, szczególnie dla nas, bo zawsze okazuje się, że najbardziej pożądane są płytki mniejsze/trójkątne/kwadratowe/okrągłe/nie takie jak te, wobec czego latamy z młotkiem, dokładając wszelkich starań, żeby jednym uderzeniem w niesforną płytkę nadać jej pożądany przez młodego artystę kształt.
